Peki, neden şimdi? Çeyrek asırdır rafta bekleyen dosya bu hafta neden aceleyle imzalandı?

Cevap, gümrük oranlarında veya soya fasulyesi kotalarında değil.

Yanıt, değişen Jeoekonomik Harita’da gizli.

Değerli dostum Selçuk Şağban'ın yerinde vurgusu ile; bu imza kağıt üzerinde bir tarife anlaşması olabilir ancak özünde ABD ve Çin’e karşı bir jeoekonomik karşı hamle.

Tablo netleşiyor:

📉 AB, Güney Amerika’da yıllardır eriyen pazar payını geri almak için sahaya dönüyor. (Pay %23’ten %14’e düşmüştü.)

Avrupa, Doğu’da Çin’in agresif üretimi, Batı’da ise ABD’nin korumacı duvarları arasında sıkıştı.

Yaşlanan kıta, sanayisini besleyecek hammadde ve ürününü satacak yeni bir orta sınıf arıyor. Mercosur anlaşması, Avrupa’nın "Latin Amerika'ya Kaçış Planı" olarak okunmalıdır.

📈 ABD, nearshoring ile kıtasını ve tedarik zincirlerini sağlamlaştırıyor.

ABD, "Nearshoring" (Yakından Tedarik) stratejisiyle tedarik zincirlerini Çin'den koparıp Meksika ve Latin Amerika hattına çekiyor.

ABD artık Global Jandarma değil. Kendi Kıtasının Hakimi olmak isteyen bir ülke.

🇨🇳 Çin, sessiz ama sürekli genişleyen bir gölge güç gibi bölgeye nüfuz ediyor.

Dünya artık "tek pazar" değil. Dünya, dev ticaret bloklarına bölünüyor:

- Kuzey Amerika Bloğu (USMCA)
- Avrupa–Güney Amerika Hattı (Mercosur)
- Asya Pasifik (RCEP)

🇹🇷 Türkiye İçin Kritik Bir Yol Ayrımı

Dünya bloklaşırken, biz hala Selçuk Bey’in isabetli tanımıyla "Zihinsel Tek Pazar" ezberiyle mi hareket edeceğiz?

Yoksa bu bloklar arasında stratejik üsler kurup oyunun içine mi gireceğiz?

Uzun süredir savunduğumuz model bu haftaki anlaşmayla yeniden doğrulandı:

Neydi o model?

ABD’yi (Florida/Texas) bir lojistik hub olarak seçip oradan LATAM’a inmek.

Ticaret artık sadece mal göndermek değil.

Ana mesele, doğru blokta, doğru zamanda, doğru hub’da konumlanmak.

Haritayı okuyamayan rotayı çizemiyor.

Konteyneriniz yolda kalmasın istiyorsanız pusulanızı "Bloklar Savaşı"na göre ayarlayın.