Açıldığı gün sadece bir ulaşım yatırımı değil, aynı zamanda Ordu ve Giresun’un geleceğe açılan kapısı olarak görüldü. Ancak bugün gelinen noktada bölge insanı, yüksek bilet fiyatları ve yetersiz sefer sayıları nedeniyle ciddi bir mağduriyet yaşamaktadır.

Üstelik ortada önemli bir gerçek vardır:

Bu havalimanında yolcu var. Talep var. Hareketlilik var.

Yani sorun, “uçak dolmuyor” sorunu değildir. Sorun; yeterli sefer planlamasının yapılmaması, rekabet ortamının oluşmaması ve bölgenin hava ulaşımında hak ettiği desteği görememesidir.

Bugün Ordu ve Giresun’dan İstanbul’a, Ankara’ya ya da diğer büyükşehirlere gitmek isteyen vatandaşlar çoğu zaman fahiş fiyatlarla karşı karşıya kalıyor. Aynı tarihlerde farklı şehirlerde daha uygun rakamlar görülürken, Ordu-Giresun hattındaki yüksek fiyatlar vatandaşın tepkisini artırıyor. İş insanı, öğrenci, hasta, memur ve gurbetçi herkes bu durumdan etkileniyor.

Ordu ve Giresun ekonomisi büyümeye çalışan, üretim yapan, ihracat gerçekleştiren şehirlerdir. Turizmden sanayiye, fındıktan lojistiğe kadar geniş bir ekonomik hareketlilik vardır. Böylesine güçlü bir potansiyele sahip iki şehrin ulaşım konusunda bu kadar sıkıntı yaşaması kabul edilebilir değildir.

Asıl dikkat çekici olan ise şudur:

Bölgenin bu sorununu herkes görüyor. Vatandaş görüyor, iş dünyası görüyor, STK’lar görüyor… Ancak siyaset kurumunun artık sadece izleyen değil, çözüm üreten bir noktaya geçmesi gerekiyor.

Karadeniz insanı yıllardır sabırlıdır, mücadelecidir. Ama artık insanlar şunu duymak istiyor:

“Bu konuda hangi adım atılıyor?”

Bölge milletvekilleri, yerel yöneticiler, oda başkanları ve ilgili kurumların ortak bir masa etrafında toplanarak bu konuya güçlü şekilde sahip çıkması gerekiyor. Çünkü mesele sadece uçak bileti değildir. Bu mesele bölgenin ekonomik geleceğidir, yatırım iklimidir, turizmidir, ticaretidir.

Daha fazla sefer, daha uygun fiyat politikası ve daha güçlü rekabet ortamı oluşturulmadığı sürece Ordu-Giresun Havalimanı gerçek potansiyeline ulaşamayacaktır.

Karadeniz’in iki önemli şehri artık şunu hissetmek istiyor:

“Biz yalnız değiliz. Sesimizi duyan ve çözüm için mücadele eden bir irade var.”

Yetkililerin artık bu tabloyu uzaktan izlemek yerine, çözüm adına somut adımlar atması gerekiyor. Çünkü ulaşımın güçlenmediği yerde kalkınma da eksik kalır.