Burada ‘’hegemonya’’ başta olmak üzere,’’büyük siyaset’’, ‘’organik kriz’’,’’sivil toplum’’ gibi kavramlarla karşılaşırız.

Hepsi günümüzün gerçeklikleridir…

Gramsci’de ‘’kötülük meleği’’ Makyavelizmi yoktur. O hegomonyanın üretilmesi ve aydının olumsuz işleviyle kafasını yorar.

Türkiye İş Bankası Kültür Yyınları’nın yayınladığı ve Betül Parlak’ın çevirdiği Modern Prens’ten 7 ders çıkardım, paylaşıyorum: 

Ders1: Modern Prens, kendini geliştirirken tüm entelektüel ve ahlaki ilişkiler sistemini de altüst edecektir. Zira Modern Prens her eylemin referans noktası olarak sadece kendini alacağından,her eylemi kendisinin güçlenmesine mi yaradığına, yoksa zayıflamasına mı neden olduğuna bakarak  değerlendireceğinden, onun gelişmesi her eylemin yararlı ya da zararlı, erdemli ya da erdemsiz olarak kavranması anlamına gelecektir. 

Ders 2: ‘’Büyük siyaset’’ yeni devletlerin kuruluşuyla, belli organik ekonomik-toplumsal yapıların savunulmasına, korunmasına ve yıkılmasına yönelik mücadeleyle ilgili meseleleri içerir. ‘’Küçük siyaset’’ ise  aynı sınıfa ait farklı fraksiyonlar arasındaki üstünlük mücadeleleri uğruna, zaten kemikleşmiş bir yapıda ortaya çıkan kısmi ve günlük meseleleri içerir. Bu yüzden devlet yaşamının iç dünyasından büyük siyaseti dışlamak ve her şeyi küçük siyasete indirgemeye çalışmak da bir büyük siyasettir.

Ders 3: Eğer (her) Devlet belli türden bir uygarlık ve vatandaş yaratma ve muhafaza etme eğilimindeyse, belli davramış ve tutumları, âdet ve alışkanlıkları ortadan kaldırıp onların yerine başkalarını yaygınlaştırmaya çalışır ve hukuk da bu amacı gerçekleştiren bir araç olacaktır.

Ders 4:Devletler arasındaki güç hiyeraşisini hesaplamaya yarayan unsurlar: 1) toprak genişliği; 2)ekonomik güç; 3)askeri güç. Büyük güç olmak, devlet faaliyetine,başka devletlerin etkisini hissedeceği  ve olumsuz sonuçlarına maruz kalacağı, özerk bir yön vererek damga vurma imkânıyla ifade edilir.Büyük güç egemen güçtür, geniş ya da dar kapsamlı  bir ittifaklar ve mutabakatlar sisteminin başıdır.

Ders 5: Toplumsal gruplar tarihsel yaşamlarının belli bir anında geleneksel partilerinden uzaklaşır, yani o partileri kuran , temsil eden ve yöneten insanlarla belli bir örgütlenme biçimindeki yapıdan koparlar, söz konusu insanlar  artık o grupların  ait oldukları sınıfın ya da sınıf frakksiyonun  temsilcisi kabul edilmez. Bu krizler belirdiğinde ortaya çıkan durum hassas ve tehlikeli  bir hal alır, çünkü karizmatik  ya da ilahi bir kaderi  simgeleyen insanların  temsil ettiği karanlık güçlerin  faaliyetlerine, güç çatışmalarına alan açılır.

Ders 6: Askeri konuları ele alan İtalyan yazar  De Cristoforis, Savaş Nedeni  adlı kitabında, düşman ordularını yok etme, yani stratejik amaç derken, ‘’askerlerin ölümünü değil, organik kitleyle  bağlarının çözülmesini’’ kasteder.  Siyasi yaşamdaki  esas organik bağın ne olduğunu saptamak söz konusudur, bu bağ,  sadece  yasal ilişkide bulunmakla kalmaz, aynı zamanda en derin ekonomik ilişkilere  yani üretim dünyasının toplumsal işlevine yerleşip kök salar.

Ders 7: ‘’Organik merkeziyetçilik’’ denen şey, bir siyasi grubun  tarihsel evrimin şaşmaz doğa yasalarını bulan  ‘’ hakikatın yanılmaz taşıyıcısı’’, ‘’akılla aydınlanmış’’ bir lider etrafında  ‘’atama’’ yoluyla  başa getirilmesi ilkesine dayanır. Mekanik ve matematiksel yasaların sosyal olaylara uygulanması, metaforik değer taşıyan bir durum olmanın ötesine geçmemesi gereken bir şeyken, yegâne ve aldatıcı ( boş) bir entelektüel itici  güç haline  gelir.

Yaşar Kemal usta diyor ki: Söz insandır, bir de en çok sözün gücüne, sözün büyüsüne sığınmışlardır. Ben, hem anlatır, hem de yazarken sözün büyüsünü, gücünü hep yüreğimin başında duydum.