İngiltere’de zaten çok fazla rakip var.” “Pazar olgun.” “Orası artık çok kalabalık.” Peki gerçekten öyle mi? Önce şu kavramı yeniden anlamlandıralım. Doymuş pazar kapalı pazar demek değildir. Doymuş pazar, talebin kanıtlanmış olduğu pazardır. İngiltere, Avrupa’nın en rekabetçi iş ortamlarından birine sahip. Özellikle Londra, Manchester ve Birmingham gibi şehirlerde rekabet yüksektir. Ancak rekabetin yüksek olması bir tehlike işareti değil, aksine güçlü bir sinyaldir. Rekabet bize der ki: Alıcılar aktif. Bütçeler mevcut. Tedarikçiler sürekli değişiyor. Sözleşmeler düzenli olarak yenileniyor. Yeniliğe değer veriliyor. Gerçek şu ki doymuş pazarlarda “en ucuz” teklif kazandırmaz. Daha doğru konumlanmak, daha profesyonel sunum yapmak, çalışılması daha kolay bir iş ortağı olmak, yerel olarak erişilebilir ve hızlı cevap verir olmak, ısrarcı ama sistemli bir takip disiplini olmak kazandırır. Sahada en sık gördüğüm tablo şu: Yurt dışındaki bir firma İngiltere’ye e-posta gönderiyor. Yerel telefon numarası yok. Yüz yüze toplantı planı yok. İngiliz iş kültürüne uygun bir takip ritmi yok. Birkaç sonuçsuz denemeden sonra karar çok net: “İngiltere pazarı doymuş.” Hayır. Pazar doymuş değil. Seçici. İngiliz alıcılar sistemli çalışma, tutarlılık ve yerel iletişim bekler. Süreçlere önem verirler. Tedarikçi değişimi duygusal değil, performans odaklıdır. Doğru stratejiyle girildiğinde, en olgun sektörlerde bile fırsatlar çıkar. Hatta çoğu zaman doymuş pazarlar, gelişmekte olan pazarlardan daha güvenlidir. Talep stabildir. Satın alma süreçleri nettir. Beklentiler öngörülebilirdir. Sorulması gereken soru “İngiltere pazarı doymuş mu?” değildir. Asıl soru ‘’Siz bu pazara stratejik olarak mı giriyorsunuz, yoksa sadece uzaktan mesaj mı gönderiyorsunuz?’’ olmalıdır