Bu satırları fuar sonrası eve dönerken Birmingham–Londra treninde, henüz stand kalabalığının uğultusu kulaklarımdayken yazıyorum. İki gün boyunca hem sektörün küresel dinamiklerini gözlemleme hem de sahadaki gerçek atmosferi soluma fırsatı buldum.

Bu yıl fuarın en dikkat çekici unsurlarından biri Türk firmalarının güçlü ve kalabalık katılımıydı. Sadece sayıca değil, etki olarak da sahadaydılar. Stand tasarımlarından ürün çeşitliliğine, teknik bilgi düzeylerinden ticari özgüvenlerine kadar birçok başlıkta uluslararası ziyaretçilerin dikkatini çektiler. Ziyaretçilerin özellikle Türk üreticilere yönelmesi tesadüf değildi. Rekabetçi fiyat, esnek üretim kabiliyeti ve kalite standardının birleşimi Türkiye’yi ambalaj sektöründe küresel pazarda söz sahibi aktörlerden biri haline getirmiş durumda.

Ben de fuar boyunca Türkiye’den gelen üretici müşterimin standındaydım. Standta geçen saatler aslında sektörel raporların ve pazar analizlerinin tek başına anlatamayacağı bir gerçeği gösterdi. Sahadaki ilgi, bir veriden çok daha fazlasıdır. Her yeni ziyaretçi yeni bir ihtimal, her kartvizit yeni bir ihtimal zinciri demektir. İki gün boyunca standımızın önünden eksilmeyen ziyaretçiler Türk firmalarının uluslararası arenada ne kadar güçlü bir algı oluşturduğunu açıkça ortaya koydu.

Tren penceresinden İngiltere kırsalı akıp giderken aklımda tek bir düşünce var. Fuar alanındaki standlar sökülmüş olabilir, ışıklar kapanmış olabilir, koridorlar sessizleşmiş olabilir. Ama asıl hareketlilik şimdi başlıyor. Çünkü fuarlar sonuç değil başlangıçtır.

Fuar bitti. Peki ya şimdi? Asıl oyun şimdi başlıyor.