Bilime adanan ömür: Aramızdaki espri ‘’Tezgâhta hangi kitap var?‘’ sorusuydu. Cevabı, ya yeni bir çalışmaya gömülüydü, ya da onun deyimlendirmesiyle bir çalışmasının  ‘’revizyonu’’ nu yapacaktı.

Büyük bir disiplinle Kadıköy Hülya sok’taki evinde 9:00’da masasına oturur, akşama dek çalışırdı. 60 yıl bu hep böyle oldu.  Hoca için yaşam ‘’ doğru sorular sormak, varsayımlara dayalı cevap’’ aramaktı.     

Bir çocuk gizemiyle soru sormak, her boydan / her yaştan insanı dinlemeyi bilirdi. İngilizce ve Fransızca’ya egemenliğiyle literatürü yakından takip ederdi.

İlk dalı tarım ekonomisi: Hocanın bilim dünyasına girişi,1952-3 yılı olacak, tarım ekonomisiyledir. Ord. Ö.L.Barkan hocaya asistan olmuştu. Barkan tarım literatürünün Frenk dillerinden taranmasını Gülten hocadan beklemiş olmalı. Hocanın ne tarımla, ne de toprakla bağı yoktu. Ama doktora tezine dayalı olarak yazdığı ‘’Tarım Ekonomisi’’ Türkiye literatüründe bir iktisatçının kaleminden çıkan ilk eserdi. Oysa neo-klasik iktisat, bu sektörü  gözden ırak tutardı. Onca baskı yapan eserinin son adı Tarım ve Gelişme başlığını taşır, ne yazık ki ders olarak artık okutulmuyor.     

İktisadi düşünceye bakışı: İktisadi düşünce kitapları buzkalıbı gibidir, donuktur. ‘’Bilinmez geçmiş’’ e anımsatmalar için yazılır. Hocanın İktisadi Düşünce veya Politik İktisadın Evrimi’ni okuduğunuzda Fizyokratların neden Fransa’da, Merkantilistlerin de nasıl İngiltere’de ortaya çıktığını anlarsınız . Hoca sizi olayla / nesneyle / toprakla ilişkilendirir.

Eserde,  Batı iktisadının ‘’az gelişmiş ülkelere’’ bakışı da vardır.  ‘’Büyük Kalkış’’, ‘’Uçuşa Geçiş’’ gibi kavramlarla,  Batı’nın sorunlara ne denli  ‘’kolaycı  görüşlerle’’ baktığını görürsünüz.   

Bilgi Üniversitesi: Hoca gözünü İktisat Fakültesi’nde açtı 1954’den 1994’e, orada kaldı, ama oralı ol(a)madı. Bağlı bulunduğu kürsüdeki bağnaz anlayış hocayı, kadın hocayı, sinderemiyordu. Hoca’nın fakülte ile bağı derse ve kurullara girmekten ibaret kaldı.

Rahmetli Toktamış Ateş’in önderliğiyle bir grup eğitimci İstanbul Bilgi Üniversitesini kurduklarında ‘’Kurucu Rektör’’ olarak akla gelen ilk isim Gülten Hocaydı. Bilgi Üniversitesi bir imecenin ürünü ve Hoca bu işin  yetkin ebesidir.

İyi bir eş:  Kocası, bizim Haydar Hocamız için 2010’da yazdıklarımdan alıntılıyorum:   Eşi Gülten  Hoca‘yı  ile  fakülte  yıllarından  tanımış   ve  evlenmişti. Anlatılası bir beraberlikti....  Bilmeyen   için , sanki iki   zıt  iktisadi   doktrin  aynı  çatının  altında yaşardı.  Gülten hoca hep dakik,   yediği -içtiği  belli,  hangi  saat   ne  yapacağı    planlıydı. Ama konu Haydar hoca olunca   akan  sular  dururdu !“ Aman  Haydar’ın  yemeğini hazırlamalıyım“ derken  ,    en  yoğun  buluşmaların  kıvamında  Gülten  hocanın     bulunduğu  mekânı   terkettiğine   tanık  olmuşumdur.  Bir ocağın, her şeyden   önce günlük  uyumla  başladığının   kanıtı   idi  bu. Onun da  “ Gülteeen “ diye    seslenişinde müşfik   bir koruyucunun sesini  alırdım. Bu uyum onlara , 1960’ lı yıllarda   bir  çok     monografiyi  ortak   imzayla    yazdırdı. Ayrı yerlere  aktığı  sanılan   ama  hep   Dicle-  Fırat  örneği     “ Bab-ül   Nehir”  de  buluşan , iki  ayrı  su  yatağı    gibiydi   onlar.

Veda anısı: Hoca, 2016’da Liberalizmden Neoliberalizme’yi yayınladı.  İktisadi doktrini 1980’lerden günümüze  getirdi: ‘’İdeolojisiz İktisat’’ ve ‘’Nicel İktisat ve Tarihin Sonu’’  kavramlarının safsata olduğunu anlattı. ‘’Siyasetten soyutlanmış bir iktisat’’ yoktu. Remzi Kitapevi’nden çıkan eserin ilk örneğini kendisine götürdüğümde ‘’Yazacaklarım bitmiş gibi, ben şimdi ne yazacağım?’’ dediğini anımsıyorum.

Onunla en son sağlıklı karşılaşmamızdı.... 

Sonrasında dünya bir ‘’sis bulutu ’’na dönüştü, o bu sis perdesinin ardından dünyamıza baktı.

Hocayı daha yakından tanımak isteyenlere, uzun bir söyleşi yaptığım Bir İktisatçının Tanıklıkları ( Bilgi Üniv. Yay., 2006) çalışmasını öneririm. 

Cumhuriyetin bilim kadını Gülten Kazgan’ın anısı önünde saygıyla eğiliyorum...

Yaşar Kemal Yusufçuk Yusuf’ta diyor ki: Kendi kendini yaratan insanlara bir gün olsun rahat yüzü yoktur. Onlar ölünceye kadar zorlukları yenmek, engelleri aşmak zorundadır.