Dışarıdan her ne kadar estetik dursalar da o binalardan içeri girdiğinizde sizi bambaşka bir gerçek karşılar. Soğuk.

Birleşik Krallık, Avrupa'nın en yaşlı ve enerji verimliliği en düşük konut stokuna sahip. Evlerin yaklaşık %80'i yalıtımsız. Rüzgarı ve nemi doğrudan içeri alan bu binalar, İngilizler için her kış katlanan faturalar ve bitmek bilmeyen bir ısınma çilesi demek.

Ada'nın ısınma sorunu, Türkiye için dev bir ihracat hikayesine dönüşmüş olabilir mi?

Manchester’ın, Birmingham’ın ya da Londra’nın nemli ve soğuk rüzgarları estikçe, bizim üretim tesislerimizde mesai artıyor.

İngiliz hükümeti 2050 yılı için net sıfır karbon hedefi koydu ve kombileri kademeli olarak yasaklama kararı aldı. Evini ısı pompasıyla yenileyen ya da yalıtım yaptırana ciddi hibeler veriyor. Devasa bir renovasyon pazarı oluştu ama İngiltere'nin bunu kendi iç üretimiyle karşılaması imkansız.

Biri size "İngiltere'ye ne satıyoruz?" diye sorsa aklınıza ilk tekstil, otomotiv ya da gıda gelir. Halbuki arkada görünmeyen birçok ürün var. Taş yününden EPS panellere, alüminyum doğramadan ısı pompası aksamlarına ve yapı kimyasallarına kadar bu dönüşümün tam ortasındayız. İngiltere'de bir evin çatı yalıtımı yenileniyorsa, o malzemenin üzerinde bir Türk üreticisinin imzasını görme ihtimaliniz her geçen gün artıyor.

Benim bu işte en çok önemsediğim şey ise sadece sattığımız malın hacmi değil, niteliği. İngiltere pazarı öyle kolay bir pazar değil. Son derece katı sertifikasyon süreçleri ve çevre standartları var. Bizim sanayicimiz buraya yalıtım malzemesi veya iklimlendirme teknolojisi satarken aslında küresel arenada kalitesini tescilletmiş oluyor. Kısacası Ada soğudukça, Türk ihracatçısının içi ısınmaya devam ediyor.