Artık konu bu kadar basit değil. Çünkü dünya ticareti yavaş yavaş ülkeler üzerinden değil, tedarik zincirleri üzerinden şekilleniyor. Bir otomotiv üreticisini düşünün. Otomobili Almanya’da üretiyor olabilir ama kullandığı parça Türkiye’den, elektroniği Güney

Kore’den, bataryası Çin’den, yazılımı Amerika’dan, ham maddesi ise bambaşka bir ülkeden geliyor.

Dolayısıyla aslında “Almanya’ya” ürün satmıyorsunuz. Bir Alman şirketinin içinde bulunduğu küresel tedarik zincirine giriyorsunuz. Bu bakış açısı ile ihracat stratejisi de değişiyor.

“Dünyada hangi sektörün, hangi tedarik zincirinin ve hangi üretim ekosisteminin parçası olabiliriz?” sorusunun üzerinde düşünmemiz gerekiyor. Çünkü bir ülkeye girmekle bir

sektöre girmek aynı şey değil.

İngiltere bunun çok ilginç bir örneği. İngiltere’yi, daha doğrusu tüm Birleşik Krallık’ı

yalnızca 70 milyonluk bir tüketici pazarı olarak görmek büyük resmi kaçırmaktır. Buradaki otomotiv, havacılık, inşaat, enerji, savunma, sağlık, makine gibi sektörlerinin hangi

şirketlerle, hangi ülkelerle ve hangi tedarikçilerle çalıştığına baktığınızda karşınıza çok daha büyük bir ticaret haritası çıkıyor.

Türkiye’deki bir üretici için fırsat İngiltere’deki bir üretim zincirinin içine girmek olabilir. Bunun çok önemli bir sonucu var. Bir tedarik zincirine girdiğinizde yalnızca bir müşteriye ürün satmazsınız. Yeni müşteriler, yeni projeler, yeni ülkeler ve yeni sektörler için

referans oluşturabilecek bir konuma gelirsiniz. Belki bugün İngiltere’deki bir firmaya parça üretiyorsunuz. Yarın aynı grubun Almanya’daki fabrikası sizden alıyor. Sonra Hollanda’daki operasyonu. Sonra başka bir üretici sizi kendi tedarikçisine öneriyor.

İşte burada klasik ihracat bakış açısı değişiyor. Bir müşteri bulmak yerine bir sistemin

içine giriyorsunuz. Dünyanın birçok şirketi tedarik zincirlerini daha dayanıklı, daha yakın ve daha çeşitlendirilmiş hale getirmeye çalışıyor. Bu Türkiye için önemli bir fırsat.

Ama fırsat kendiliğinden gelmeyecek. Kimse sadece “Türkiye’de bunu çok iyi üretiyorlar” diye sizi tedarik zincirine almıyor. Kapasitenize, kalitenize bakıyorlar. Teslimat

performansınıza, sertifikalarınıza, finansal yapınıza bakıyorlar. İzlenebilirliğinize ve kriz olduğunda üretmeye devam edip edemeyeceğinize bakıyorlar. Yani sizinle uzun yıllar çalışıp çalışamayacaklarına bakıyorlar.

Dünyada büyüyen tedarik zincirlerini görebilenler geleceğin şirketleri arasında olmaya aday olacaklar.