İngiltere’de yaşam maliyeti krizi, tüketicinin alışveriş alışkanlıklarını değiştirdi. İnsanlar artık daha fazla karşılaştırıyor, daha uzun düşünüyor ve paralarının karşılığını daha dikkatli arıyor.

Türk ihracatçısının burada yaptığı en büyük hata, “İngiltere’de insanlar artık para harcamıyor” diye düşünmek. Çünkü insanlar alışveriş yapmayı bırakmadı. Sadece neye, ne kadar ödeyerek kimden satın alacaklarını yeniden değerlendiriyorlar.

Aynı durum İngiliz şirketleri için de geçerli. Maliyetler arttıkça satın alma departmanları yıllardır çalıştıkları tedarikçileri yeniden sorguluyor. Daha uygun fiyatlı, daha hızlı teslimat yapabilen ve daha esnek üretim sunan alternatifler arıyorlar.

Dünya ticaretinde kurallar basit. Bir yerde kriz varsa, orada tedarik zincirleri baştan kuruluyor demektir.

Türkiye için fırsat burada başlıyor. Türkiye; Avrupa’ya yakınlığı, güçlü üretim altyapısı, esnek üretim kabiliyeti ve birçok sektördeki rekabetçi fiyatlarıyla İngiliz şirketleri için ciddi bir alternatif.

Ama Türk ihracatçılarının önemli bir bölümü İngiltere pazarına yalnızca “Biz daha ucuzuz” diyerek girmeye çalışıyor.

İngiliz alıcı yalnızca ucuz ürün aramıyor. Güvenilir tedarikçi arıyor.

Hızlı cevap veren, sorun olduğunda ulaşılabilen, sipariş sürecini takip eden ve uzun vadeli iş ilişkisi kurabilen bir partner arıyor.

İngiltere’de fırsat, sadece ürününüzün iyi veya fiyatınızın düşük olmasıyla ortaya çıkmaz.

Fırsat, doğru müşteriyi bulduğunuzda, onun problemini anladığınızda ve kendinizi o problemin çözümü olarak konumlandırdığınızda ortaya çıkar.

İngiltere’de yaşam maliyeti krizi devam ediyor olabilir. Ancak kriz, ticareti ortadan kaldırmıyor.

Ticareti değiştiriyor.

İngiliz şirketleri hala satın alıyor. Hala tedarikçi arıyor. Hala maliyetlerini düşürmeye çalışıyor.

Dolayısıyla Türk ihracatçısının bugün yapması gereken, değişen ihtiyaçları doğru okumak. Bazıları için en büyük fırsatlar, herkesin “piyasa çok kötü” dediği dönemde ortaya çıkar.